Ki bir destansı gülüşü kaldı aklımda
Sanki cephe almıştı şu kalbimin surlarına
Olanak var mıydı ki hâlâ? Çünkü gülüşleri pek âlâ
Kaybediyorum yanında hep kendimi
Biliyorum imkânsızlığının dilini
Boğulduğum zaman anlar oldum oltamın kinini
Artık aydınlığıma dahi konsan terk ederim tanyerini
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta