Bu gönül kûyuna artık ne bir kervan uğrar, ne bir selâm.
Bezmi dağılmış bir harâbe, tek yoldaşı hüzünden özge.
Kim bu viranenin mimarı, kim yıktı bendeki bu arş-ı âlâm?
Vefayı unutan, ahdini bozan o zalim sevdadan özge.
Kapım mühürlü, sâkim hicran; kadehimde zehirden bir câm,
Dost bildiğim her yüzde şimdi bir yabancıdan özge.
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta