Bir annenin yavrusunu bağrından koparıp aldılar.
Otuz sene o anne, evlat hasretiyle yanar.
Karabağ diye özlem çekti.
Zulüm ve işkence ile karabağ halkına soykırım yaptılar.
Bir ana unutur mu evladını, güçlenen ana tutup elinden bağrına basıyor ve şimdi de zalim hesap soruyor.
Bu vatan bizim, tanklar dizilir, toplar gerilir. Allah'u ekber Allah'u ekber diye vurun yiğitlerim, vurun şahbazlarım bugün hak günüdür.
Hak alınır, verilmez. Her gün göz yaşı ile gezilmez
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta