bu beden yorgun,bitkin buz tutmuş kıpardayamaz yerinden,
salıvermiş kendini ölümün kucağına,
yüz çevirmiş azraile,
belliki kendi canını kendi alacak.
galiba ölüme az kaldı..
geçiyor önümden yaşadığım günler,
geçiyor amansız,acı verircesine,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta