Hiçbirinin aşk olmadığını
Ya da aşkın hiç olmadığını
Anlayıveriyor insan.
Tebessümler,
Teessüfler
Ve
Tesirlere esirlikler kalıyor geride.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Aşk, artık tesadüfleri değil, teessüfleri daha çok seviyor 'galiba...' Teessüften uzak olsun! Kaleminiz de, yüreğiniz de tükenmesin...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta