İncecikten bir kar yağar,
Tozar Elif, Elif deyi...
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif deyi...
Elif’in uğru nakışlı,
Devamını Oku
Tozar Elif, Elif deyi...
Deli gönül abdal olmuş,
Gezer Elif, Elif deyi...
Elif’in uğru nakışlı,
© Copyright Antoloji.Com 2016. Bu sayfada yer alan bilgilerin her hakkı, aksi ayrıca belirtilmediği sürece Antoloji.Com'a aittir. Sitemizde yer alan şiirlerin telif hakları şairlerin kendilerine veya yetki verdikleri kişilere aittir. Sitemiz hiç bir şekilde kâr amacı gütmemektedir ve sitemizde yer alan tüm materyaller yalnızca bilgilendirme ve eğitim amacıyla sunulmaktadır.
Kadını yücelten ve dünyaya renk veren varlıklar olduğunu masal tadında anlatan hoş bir şiirdi...Her şiirinizde ayrı bir tat,ayrı bir renk bulmak ne güzel...Yüreğinize,kaleminize sağlık Nimet hanımcım...hep sevgiyle,hep saygıyla...
Şiire konu olan kadınlar göründükleri yerde ' vitrinlerde' yüzlerine aydınlık ışıklar vurmuş biçimde gülümsüyorlar.Onlarsız bir yaşamın olmayacağını,olsa bile katlanılamayacağını,yaşamın tekdüzeleşeceğini vitrin ışıkları söndüğü an daha iyi anlıyorum.
A'slolan yaşamın doğallığı değil midir?.Objelerle 'kadına' kalite ekleme düşüncesi popülizm için belki geçerli bir uğraş olabilir.
Kendinden olamayan/olamayan her şey gelici geçici güzellikler katar insana.Kadına da.
O,var olmanın yalınlığı içinde asılabiliyor mu yaşama;gerisi önemli değil!
Şiiri ilgiyle okudum.
Kutluyorum Efendim.
Erdemle.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta