Bilmezdim, yaşadığım tekdüze sancıların hareketleneceğini günden güne.
Oysa hayat da vardı, ve uçuyordu kuşlar; evlerinden çok uzaklara.
İnanmadım; yaşam ve ölüm arasındaki bu zorbalığa,
Bir gülüşünle üzerimden kaldıramayacağın o yüke,
Elimi tutuşundan ortaya çıkan kıvılcımın beni kör edeceğine,
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta