Bilmezdim, yaşadığım tekdüze sancıların hareketleneceğini günden güne.
Oysa hayat da vardı, ve uçuyordu kuşlar; evlerinden çok uzaklara.
İnanmadım; yaşam ve ölüm arasındaki bu zorbalığa,
Bir gülüşünle üzerimden kaldıramayacağın o yüke,
Elimi tutuşundan ortaya çıkan kıvılcımın beni kör edeceğine,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta