Huzursuzsa aile, başa gelir her gaile.
Yavrusuna kol, kanat, siper olurken anne,
Ne oldu bize böyle, nasıl geldik bu hale?
Gökten nefret mi yağdı, Yerden kin mi yeşerdi...
Baba çocuklar için ömür boyu koşardı.
Geçimi zor olsa da hep saçını okşardı.
Beklerdi sevgi ile babam gelecek diye,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta