Dünya kadar malın, kurtarmaz seni,
Kulaklarını aç, gel dinle beni,
Sen fanisin sonun, ölümdür hani,
Uyan insanoğlu gafletten uyan.
At kabul etmedi, attı sırtından,
En büyük günahkâr, beslenen kandan,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta