Kangrenleşmiş pas bir çivi çakılı
Kendi özünü yiyen beynime.
Saplanmış işte gaflet hançeri
Ruhumun en sahipsiz yerine.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




kendi özünü yiyen beynime...kutlarım
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta