Küf kokan gafletinin,miskin gölgelerinde,
Kazıdığın rüzgarların,pasına hep ağlarsın.
Okumadan yitirdiğn,zamanın öfkelerinde.
Ağladıkça hayatın yasını,her gün tutarsın.
İki durak arası mı sandın.bitirdin hayatını.
Söylemek için iki dudak yeter mi sandın.
Çiçekli badem ağaçlarını unut.
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın
Devamını Oku
Değmez,
bu bahiste
geri gelmesi mümkün olmayan hatırlanmamalı.
Islak saclarını güneşte kurut:
olgun meyvelerin baygınlığıyla pırıldasın




Üstadım;
Aynen.....10 numara bir şiir...
.
Yüreğin dert görmesin...
.
Vesselam
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta