Durmak bilmedi içini kemiren omurgasından
Yakalayıp bir çırpıda boğmak
Ya da kovulmaktı ilahi dergâhta
Nefsin emaresi gün yüzüne çıktığından beri
İnsanoğlu gaflet uykusunda
Kim der ki “ben” merkezli uğuldayan seslerin baskın
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta