Bilmiyorum kaç kere baş başa kaldık,
Gönlümde ilkbaharım çiçek açarken.
Gurbet kıskançlık etti, hücum eyledi,
Seni bir an görmemek, ölüm gelirken.
Her cevrini denesin, bir kar edemez,
Dünyamı aydınlatan bir nurum varken.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta