Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Oh be!
İnsan şiir okuyunca zevk almalı. Sevinmeli veya hüzünlenmeli. Bu kusursuz şiirde bu mutluluğu buldum. Tebrikler Azeri kızı.
Selam ile.
Dudağımda tebessüm gözümde yaşsın
Damarımda kan yüreğimde cansın
Yağmurlu bahar sıcak yazsın
Huzurumu alıp ta gitme sen
'Gönlüme şiirler yazdıran sensin
Kalbimi yolundan azdıran sensin
Sevda kuyusunu kazdıran sensin
Beni deryalardan salıp gitme sen. '
Dost, her dizende olduğu gibi bu dizen de okudukça insan kendinden bir haz alıyor
yüreğe damla damla akıyor.
Gönlüme şiirler yazdıran sensin
Kalbimi yolundan azdıran sensin
Sevda kuyusunu kazdıran sensin
Beni deryalardan salıp gitme sen.
Zaman sarkacında bölünür cahan
Sırlara görünür, sevginle mekan
Cennete varmakçın sürünür insan
GüLi cehennemde bilip gitme sen
Herzamaki gibi mükemmel bir şiir çok başarılı bir çalişma kutlarım saygılarımla
Sevgimi Gozumden akitan sensin,
Uykumu gecemden ayiran sensin
Her an her saniye sanki benimlesin,
Sevgini kalbimde birakip gitme sen.
Rengincik
Saygilarimla
gene güzel bir şiir, gene yoğun duygular. ve gene sevdanın nakış, nakış işlenişi.
tebrik ediyorum sizi..
Gitmez efendim inşallah gitmez güzelliklerde böylelikle bitmez.Yüreğinize sağlık Gülnare hanım tebrikler çok içten bir şiir.
Allaha emanet olunuz saygılarımla ümüt güngör
Elveda deyip te ağlatma beni,
Gelirim deyip te bekletme beni,
Yaşayamam sensiz terketme beni
Kumasalda ismini silip gitme sen
Sevgili şairem gecenin bu saatinde öylesine güzel bir şiir okuttunuz ki bana , yazmayı düşünmezken dökülüverdi bir kaç kelime dilimden.
Kutluyorum güzel yüreğinizi ve dizelerinizi. Sevgiler yüreğimden yüreğinize ve puanımıda gönderiyorum sayfanıza
'Gönlüme şiirler yazdıran sensin
Kalbimi yolundan azdıran sensin
Sevda kuyusunu kazdıran sensin
Beni deryalardan salıp gitme sen. '
Harikaydı canım gönlünden kopup gelen dizeler,kutlarım seni sevgiler...
'
Kulağa ve gönle hoş gelen, duygulu, çok güzel bir şiir kutluyorum tüm içtenlğimle ve tam puanımla..............sevgilerimle...........Saniye Sarsılmaz
Bu şiir ile ilgili 46 tane yorum bulunmakta