Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
gidersen
küserim kendime
konuşmam iç’imle
her şeyi ile imge şiirin ustasına teşekkürler
gitmelerden geriye kalan
darmadağın yalnızlık işte
akşamlar batsa gün diye
yüreğe düşüyor gölge
üşüyorum
yalnızlık hiç gitmiyor ki...
tebrikler ...:)
giderken gülenler adına...güzel olmuş...saygılar...bahti...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta