Füsun Hanım 2 Şiiri - Yağmur Beyza Kara

Füsun hanım,
Bir yankının şiddetiyle içime devrilen bir gün vardı
Yeşeren yıkılır , yıkılan yeşerirdi
Öyle kapanıp açılırdı ki perdeler
O ince yaşam çizgisi
Dokunur dokunur keserdi soluğumu
Kırk bin kişi göğsüme bastırır,
İntikam alırdı
Neyin intikamıydı anlayamadım gitti

Füsun hanım,
Anlaşılan alışmışım
Kendimi kaç kez vurulmuş gördüm
Ay ışığında gölgem gülerken,
Gölgem bana gülüyor
Füsun,
Öle öle öleceğim
-Füsun hanım,
Bugün sana özel öleceğim-
Bir iki şiir daha bahsederim adından
Sonra uçar gidersin fırtınalardan

Sen nereden bileceksin buraları
Hayalin kalır hatıramda
Sen nereden bileceksin buraları
Külleri, çiçekleri, dalgaları
Boynumu, göğsümün beyazlığını
Füsun hanım,
Ötemde adın gülsün
Adınla yaşa.