Funda Fugi Şiirleri - Şair Funda Fugi

Ruhumdan parça parça hisler kopuyor,
İçimde deli ağlamaklar coşuyor
Gönülde sevdiklerim bir bir göçüyor.
İnanın, ölüm ayrılığa benzemiyor..

Sıcak bir yuvanın hasretini çeken biliyor,

Bir dem sancıdır göğsümde kıvranan,
Bir ben miyim yaşamak için geç kalan
Bir çift çakır göz imiş sinemde yanan
Bir ben miyim sanki sevip kavuşamayan

Geçti gitti nice sevdiklerim, kimini ölüm apardı,

Ne uyku tutar beni ne ağlayacak hâlim var
Bir avuçcuk göz yaşım bir de kırıklarım var
Canımda bir yer acır, cayır cayır yandırır
Ne dosttan hayır beklerim ne cefası yıldırır

Gübre olsam dünyada yine bir yer bulurdum

Yaş otuz beş demiş şair yolun yarısı.
Öyleyse yolun başında yitenler neci,
Sensizlik ölüm demiş bir başkası, hani?
Bunca geçip giden günler, aylar neci..

Akıllanmaz mı insan yıllar, yıllar boyu,

Artık geçmişe geri dönülmüyor
Kuşlar ötmüyor, çimler kokmuyor,
Geçmiş ince ince sızlıyor yaradan,
Çocuklar eskisi gibi gülmüyor...

Şimdi kara bulutlar var gökte,

Düşündükçe yokluğunu,
Sanki ruhum titriyor..
Ne demekti ölüm?
İnan, aklım almıyor...

Şimdi sensiz mi geçecek yıllar?

Göz yaşım toprağına düşmedi daha,
Senin ardından ağlatmıyorlar beni,
Acıyor deyince geçer diyorlar bana,
Gönlümdeki gibi bilmiyorlar seni...

Özlüyorum, özlemez mi insan seni,

Bir buhran, bir kırıklık var içimde
Biliyorum çok yordum, yıprattım seni de
Şimdi seviyorum desem de inanma bana
Ölüm senden önce alsın beni sadece

Beni güzel hatırla, hasretle an beni

Ya Rab nasıl bir kuvvet veriyorsun nasıl yaşamak bu..
Kaldığın yerden devam etmek böyle kolay mı hayata?
Nasıl yaşanmamış gibi geçip gidebiliyor hayat?
Alıp götürdükleri, gülüşümüzden çaldıkları bir yana..
Nasılda gamsızca geçebiliyor şu kahpe zaman..

Bir güldürüyorsa bin ağlatmalı mı hayat,
Seveni özletmek günah değil mi?
Kıymetini bilmeliydik hunharca gülüşlerin,
Bu gün bu gülüşlere ağlamak reva mı?

Böylesi acınası, zalim mi olmalı hayat,