Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Yarın müphem,beniz soluk,baht kara,
Boşa değil sıfatında fukara.Vay be!! Su iki cümle ne çok sey anlatiyor..Hos geldiniz hocam buralara, bu fikirlerinizle sefa geldiniz..Kaleme sevgiler.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta