Ömrümün fügüran sahnesindeyim
Ne ışıklar,
Nede oyuncular var bu sahnede.
Karanlıklarda düşüyorum yollara
Sesimde ortak gölgeler var ardımda
Sonbaharı oynuyorum,
Ömrümün fügüran sahnesinde.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




insanın kendi iç muhaebesini ve yanlızlığını anlatan güzel bir şiir tebrikler başarıların devamı dilerim
Sayın kıylıklı; 'Fügüran' adlı bu şiirinize tam puan veriyorumm ve başarılarınızın devamını dilyorum.Kaleminize sağlık diyorum. Ayrca diğer şiirlerinizi de fırsat bulursam incelemeğe çalışacağımi. Edb. Öğ. MNADİ
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta