İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Az ve öz. tebrikler
Yürek yangınında yanmış olsa gerek... Yürek de yandıysa zaten, ne frene gerek var ne balataya... Koyver gittsin gidebildiği yere kadar. Tebrikler özlü şiire.
Frenlemesi
Gerek
Birinin
Bu aşkı.....
Güvenme bana
Balatalarım
Yandı....
muhteşemdi...ben gerçektende bittim...maelsef bende fren tutmuyor aşk kazalarıda kaçınılmaz oluyor malesef...tebrikler hocam...
Hoşluğu gerçekliğinden ve şiirselliğinden geliyor...Artık bu aşamadan sonra kime güvenilir bilmem:)))
Kutlarım sevgili arkadaşım...Nurdan Ünsal
Sayın Onay,balatalar yandıktan sonra ne yaparsanız yapın fren tutmaz.Frenliyecekte bulunmaz sanırım.Güzel ötesi yazılmış.kutlarım sizi Saygılar...
çok hoş dizeler lakin aşk denilen şey fren tutmaz. zaten balatalarda gitmiş.tek çare bence kelimeyi şaadet getirmek...
Gülseren hanım saatler gecenin 04:20 ni gösteriyor ve kahkalarla okudum bu harika şiiri.Çok yaşayın emi.Ustaca.Kutluyorum efendim.selam ve saygılarımla.
ne güzel bir şiir.Bundan daha güzel anlatılamaz.çok zekisiniz ,tebrikler.
Ne güzel ifadeler...Saygılar...
Kötü yanmış balatalar :-) Olsun varsııın... Tebrikler. Sevgilerimi yolluyorum arkadaşım.
Bu şiir ile ilgili 14 tane yorum bulunmakta