Ansızın oluyor, kuşlar gibi ansızın
kolların bir yana, gövden bir yana
ansızın geceye bir alev gibi savruluşun.
Ayakların altın yoğurur
ayakların uzak simyacı ayakları.
Neonlara karışıyor çoğalıyorsun
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




'Ayakların alyın yoğurur/ayakların uzak simyacı ayakları' cazla bunların ne işi var demeyin.Şair kadim olanla cazı birleştiriyor.
Siyahi bir kadın ansızın sahneye fırlayarak Afrika figürleri ile dans ediyor. Simyacı imgesi, dans figürlerinin kadim bir uygarlığa ait olduğuna işaret ediyor. O kadim uygarlığın bugüne ait görünümüne biraz şiddet karışmış, ama bununla birlikte masumiyeti ve temizliği de temsil ediyor.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta