-1-
sessizliğiyle fazla kalabalık
bir sabah yanaştı ellerime
gözleriyle paris'liydi
adı yalnızlık
içimde bir ırmak gibi aktı durdu gecelerce
ne zaman tutmaya kalksam ‘o’ zaman kırık
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta