Atıp tutup ülkeyi, karanlığa götüren.
Ey diye atılan, naraları fos çıktı.
Sükuneti bozupta, dengeleri yitiren.
Tesbih gibi dizilen, sıraları fos çıktı.
Gidilmedi yıllardır, arpa boyu ileri.
Yolsuzluğu paçadan, akıttı birileri.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta