Sakattım, koşamazdım çocukken
Bacaklarım Dünya'nın merkezine çiviliydi sanki
Koşmak istesem, istemeyi istesem çiviler batardı ayaklarıma
Ama hiç bir zaman aldırmazdım Dünya'ya.
Ve bir gün bir mucize gerçekleşti
O çiviler söküldü kökünden
Serbesttim artık sonsuz derinliklerde bir tüy gibi
ne olur kim olduğunu bilsem pia'nın
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam
Devamını Oku
ellerini bir tutsam ölsem
böyle uzak uzak seslenmese
ben bir şehre geldiğim vakit
o başka bir şehre gitmese
otelleri bomboş bulmasam




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta