Sakattım, koşamazdım çocukken
Bacaklarım Dünya'nın merkezine çiviliydi sanki
Koşmak istesem, istemeyi istesem çiviler batardı ayaklarıma
Ama hiç bir zaman aldırmazdım Dünya'ya.
Ve bir gün bir mucize gerçekleşti
O çiviler söküldü kökünden
Serbesttim artık sonsuz derinliklerde bir tüy gibi
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta