yalnızlık değildir asıl korku..o kadar ürkeriz yaşamdan..o kadar..
peki nedir bu ürküntünün orjini merkezi..elbette bilinmezliklerdir..
baksana çinlilere hep gizemliyi oynadılar..bilinmezdiler hep..ecdadım hep o çin prenseslerini gönüllerinde tünettiler..lakin o kadar bilinmezdiler ve o kadar ürktüler ki hayattan uzaydan bile farkedilir oldular..
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta