Kağıtlar dağıtıldı,
Elimde floş yalnızlık.
Ortaya sürdüm tüm hatıralarımı.
Kazansam da kaybedeceğim.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ele renk gelmeli.
tek kağıt çekmeli ve sürmeli ne varsa. nasılsa kumarcının parası kumarcıda kalmıyor.
hatıra alan hatıra veriyor.
Cumhur Karaca
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta