Leblebi tozu yiyip ıslık çalan çocuklardık
İyi, kötü, çirkin olurduk dudaklarımızı büzerek
Jilet keskinliğinde sabah
Kulakları kavlatan rüzgar
Isındı ıssız sokaklar fiyakalı ıslığımla
La Gomera halkını kıskandırırcasına
El ele, nefes nefeseydik dört tekerin ardında
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta