İsmini Anıp Kucağımda Uyuttum
Fışkın Sürdü Gövdesinde Büyüttüm
Sevdamızı Apalamadan Yürüttüm
Oralardan Yeni Geçti Gördün Mü?
Gözleri Dersen Kömür Karası
Açtım Yüreğimi Hançer Yarası
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta