Hislerimin perişanlığıdır hissettiğim
Verdiğin pişmanlık duygusunda.
Gel gör ki bu karanlık buhranlarda
Çırpınırım Sokak çocuğu gibi..
Korkumdandır anlamsız hallerim
Hissetiğimden sevginin zorluğunu.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




yüreğinize sağlık akıcı bir anlatım
kaleminiz daim ola saygılar
Çok güzel bir şiir. Akıp gitmiş.Böyle şiirler duygu yoğunluğu tam şiirlerdir.Felsefeye bakılmaz.Övgü şiirleri kişiye özgü olduğundan ritim önemlidir. Siz bunu başrmışsınız. Duygu mecrasını bulur hiç yanılmaz.Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta