Bu şehirde yanımda olmalısın, yanımda olman güç veriyor, tüketmek için değil, çoğaltan bir güç. O zaman dayanabiliyorum.
Caddede yürüyoruz. Kalabalık. Güneş kirli bir kızıllığı boşanıp, her günkü bitimini kutluyor. Sesler ve insan yüzleri denize kanıyor, sen susuyorsun, susmayı öğretiyorsun.
Caddeyi bırakıp bir sokağa giriyoruz, sırtımız denize dönük. Korkuyoruz. Korkuyu saklıyoruz, biliyoruz saklamasını. Soğuk. Sarılmak istiyorum; dokunsam sürekli bir serüvene katılacağım ve terkedilmenin tüm biçimleri sıcaklığında eriyecek de kalan sen ya da ben olacak.
Sokak ıssız, söyleyemediğimiz bir sözü sorguluyoruz ve sessizlik. Hava karardı. Bir yere gitmiyoruz, uzun zaman oldu öğreneli gidecek bir yer olmadığını, gitmenin gidecek yere varana değin düş kurmaya yaradığını.
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta