Bu şehirde yanımda olmalısın, yanımda olman güç veriyor, tüketmek için değil, çoğaltan bir güç. O zaman dayanabiliyorum.
Caddede yürüyoruz. Kalabalık. Güneş kirli bir kızıllığı boşanıp, her günkü bitimini kutluyor. Sesler ve insan yüzleri denize kanıyor, sen susuyorsun, susmayı öğretiyorsun.
Caddeyi bırakıp bir sokağa giriyoruz, sırtımız denize dönük. Korkuyoruz. Korkuyu saklıyoruz, biliyoruz saklamasını. Soğuk. Sarılmak istiyorum; dokunsam sürekli bir serüvene katılacağım ve terkedilmenin tüm biçimleri sıcaklığında eriyecek de kalan sen ya da ben olacak.
Sokak ıssız, söyleyemediğimiz bir sözü sorguluyoruz ve sessizlik. Hava karardı. Bir yere gitmiyoruz, uzun zaman oldu öğreneli gidecek bir yer olmadığını, gitmenin gidecek yere varana değin düş kurmaya yaradığını.
Ah çekip de arkam sıra ağlar var
Bakarım bakarım sılam görünmez
Aramızda yıkılası dağlar var
Coşkun sular gibi akıp durulma




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta