Fısıltı Şiiri - Selim Bayrak

Seni fısıldıyor
Şehir ışıkları
Hissediyorum uğultuyu
O kadar gerçek
Ve o kadar yalan
Gözlerim gülümsüyor
Alyuvarlarıma kadar
Ömrüm tükeniyor
Burada inecek var

Seni fısıldıyor ay ışığı
Ay ışığı gözlerin yolumu aydınlatıyor

1992 - Bolu

Kalbinot: 💖🌕
​Yıl 1992, Bolu...

Henüz ismi konmamış, sureti görülmemiş bir özlemle kağıda dökülen mısralar...
O gün bu şiir cismani bir varlığa değil, Ruhun ta o zamandan sezdiği, "Gelecekten Gelen" o meçhul sevgiliye yazılmıştı.
O günden sonra "Ay Işığı" imgesi, benim lügatimde on yıllarca "Yalnızlık" ile eş anlamlı kaldı. Ben Ay'a baktım, o bana yalnızlığımı fısıldadı.
Ta ki...
Kaguya (Ay Prensesi), o Peri Kızı suretinde karşıma çıkana kadar.
Şimdi geriye dönüp baktığımda görüyorum ki; o "Fısıltı" boşuna değilmiş.

Ve artık benim için Ay Işığı "Yalnızlık" değil;
Sonsuza kadar sadece ve sadece "O" demektir...
​
Selim Bayrak

💖🌈❄