Bir durulmanın arefesinde kopan fırtınalar ve savrulan karakterler ne çok şey anlatıyor akıl ve vicdanlara;
Fırtınada terkediyor bazen en sadık görünenler;
Fırtınada çelme atıyor bazen en güvendikleriniz;
Ardından yağacak yağmurdan ve rahmetten bi haber yenik düşüyor nefsine hiç ummadıklarınız;
Bazen fırtınalar iyidir, dimdik durabilmeyi, sağlamlığı ve samimi bağları test eder;
Zayıf karakterleri, samimi olmayan bağlılıkları, güce boyun eğenleri yıkar ve yok eder;
Bazen fırtınalar iyidir, devirir maskeleri, temizler gönül bahçelerini her türlü fazlalık ve iğretilerden;
Zindan iki hece, Mehmed'im lâfta!
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!
Devamını Oku
Baba katiliyle baban bir safta!
Bir de, geri adam, boynunda yafta...
Halimi düşünüp yanma Mehmed'im!
Kavuşmak mı? .. Belki... Daha ölmedim!




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta