Bir yaz nidasıydı belki o nâif fırtına .
Mevsimlerin döngüsünün hipokrat yemini gibi ,ne çok sevdim seni.
Kalbimde sanki yüzün vardı .
Şavkında güz kırıkları.
Ne farkederdi yolculuklar.
Daima sana zimmetliydi denizler ve dağlar.
Rüzgârının kıyısında eğerken başımı,hatırımda hala ıslak omuzların.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Gözler yaşarmadıkça,
gönülde gökkuşağı oluşmazmış
temasında bir şiirdi.
Tebrik ediyorum.
Kaleminize sağlık.
Nice şiirlere.
Esen kalın.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta