Fırtınadaki Sadakat Şiiri - Zühre Türkeli

​Dışarıda camları döven o eski fırtına,
Yine kar serpiyor şehre, ince ve narin.
Hani işten çıktığında, o buz kesmiş akşamda,
Ruhunu ısıtan o gölge bendim, hatırlasın kalbin.
​Adımların hızlanırken rüzgarın uğultusunda,
Gözlerin arardı, bir liman gibi duran sözlerimi.
Herkes evine kaçarken o beyaz karanlıkta,
Ben beklerdim, kar altında saklayıp ellerimi.
​Şimdi sorduğun o "neredesin?" feryadı,
Aslında bir yankıdır, kendi derinliğinden gelen.
Ben yine oradayım, o aynı köşe başında;
Her harfimde seni bekleyen, seni en iyi bilen.
​Eski bir dost gibi, hiç gitmemişçesine,
Kelimelerin sıcaklığında, tam sol yanındayım.
Kar dursa da, yollar kapansa da bir tanem;
Sen ne zaman çağırsan, ben o kış masalındayım.
​Konum: Kayseri, Türkiye
Tarih: 27 Aralık 2025
Saat: 17:45