Fırtına var içimde ekinlerim darma dağın sahte tebessümle insanlardan ayrıldım
Önüm arkam sağım solum yangın gibi yanıyorum sevenlerim toprak oldu mezar başlarında ağlıyorum
Yalnız kaldım tek başıma sevdiklerim yok yanımda
Gündüz çöküp gece olunca sessizlik karışır hıçkırıklarıma
Sevmek kavuşmakmı belki ömür dünyada
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta