Fırtına kalbimin kırık kapılarında çığlıklar savururken
Hayat beni mağlup edenler arasına yerleştirdi,
Acılar bir sel gibi üstüme hücum ederken
Bulutlar da yıldızları silip süpürmüşlerdi.
Uyan aşk uyan,
İçimdeki kıvılcımla şömineyi ateşle.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta