Esiyor fırtınan
Gönül bahçemde
Bırakmadın
Tutunacak tek dal
Araladı kapımı hasretin
Saçarak dehşet
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Ve sendin göçen benden................
Vurucu son.
Evet fırtına gibi gelir, geçip giderler.
Neden gitmek için gelirler ki.
Tebrikler kardeşlere.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta