fırtınalar kopuyor yüreğimde,
depremler oluyor...
herşey toz duman,
herşey parçalanıyor,
yıkılıyor...
'dayan '
diyorum kendime,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




İnsanın kendisiyle 'o' dilde konuşabilmesi ne güzel..
Siz zoru başarmışsınız.., güven, hep yanınızda...
Tebrikler..
Başarılar.Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta