fırtınalar kopuyor yüreğimde,
depremler oluyor...
herşey toz duman,
herşey parçalanıyor,
yıkılıyor...
'dayan '
diyorum kendime,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




İnsanın kendisiyle 'o' dilde konuşabilmesi ne güzel..
Siz zoru başarmışsınız.., güven, hep yanınızda...
Tebrikler..
Başarılar.Tebrikler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta