Fırtına Şiiri - Cemal Şener

Gene bir fırtına
Koptu
Karşı dağın öte yamasından
Kara Bulutlar çökmüş
Bizim elin üzerine
Sanki hiç gitmeyecek gibi
Duruyor

Toz duman bir birine karıştı
Ağaçlar kökünden sökülüyor
Bir girdap
Tepemizde
Gittikçe dolanıyor
Fakirin nesi varsa
Gök yüzünde öylece
kıvranıyor

Sanki
Kayalar yerinden sökülecek
Elli yıllık dikilmiş
Çınar ağacı
ha devrildi
ha devrilecek

O kadar fırtınalar esti 'de
Gene'de bir toz bırakmadı
Bektaş babanın Dergahı
Sakın
Gam eyleme Cemal'im
Bu bir umuttur
Yaradan bilir ezeli ervahı