Beynimin içindeki şimşekleri durdurabilene aşk olsun.
Fırtınanın içinde olmak yetmezmiş gibi birde bu eklendi başıma.
Karadenizde gemilerim battı. Ben üzülmeyeyim de kim üzülsün.
Umutlarım, sahipliklerim, her şeyim gömüldü karanlığa.
İçimde yaşattığım ufak çocuk büyüdü artık.
Özgürlüğüne kavuşturdum onu serbest bıraktım.
Gideceği yeri çok iyi biliyordu.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta