Ben, boyacı sandığında eski bir fırçaydım.
Küçücük el izleri taşırdım bedenimde.
Boyacı çocuğu selamlardım.
Her sabah yeni bir düş tazeliğinde,
Tükenir giderdi her saniye ömrüm.
Bilirdim.
Temizlediğim her kundurada,
Bakakalırım giden geminin ardından;
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.
Devamını Oku
Atamam kendimi denize, dünya güzel;
Serde erkeklik var, ağlayamam.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta