Kimsesizlik var şu mahzun gönlümde.
Kökleri aşar, göklere çıkardım!
Bir dildâr bile yasakken gözlerime,
Yalnızlığımın karanlığına muhtaç kaldım.
Sensizlikte yokluğuna sarıldım.
Yâr nasıl vardın uzak diyarlardan?
Mavi, maviydi gökyüzü
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun
Devamını Oku
Bulutlar beyaz, beyazdı
Boşluğu ve üzüntüsü
İçinde ne garip yazdı...
Garip, güzel, sonra mahzun




Duygu yüklü şiirinizi
beğeni ile okudum
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta