Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Harika yazılmış ama çok kısa bu şiiri biraz daha uzun yazsaydınız. Çok hoş olurdu. Yine de kaleminize sağlık.
O karalar., ıssız sahillerdir..., her zaman gecedir...
Kaleminize sağlık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta