XV
Kayık, daracık nehrin arasından birbirine bakan iki köyün içinden kayıp gidiyor...
Su derin değildir... (Kayık bir an için bir kumlukta duraklıyor.)
Bu, gündelik küçük olayların içinde basit bir duraklama sadece, tıpkı ezgisi devam eden bir şarkının güftesinde oluşan duraklama gibi...
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Tagor içimizdeki karanlık labirentlerden geçip giderken elimize aldığımız bir mum ışığı gibi. gizemin bütün çekiciliği var onda. Doğunun mistisizmi ancak bu kadar ele alınabilirdi
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta