Oturdum, yağmurlu bir Atakum akşamında.
Elimde Ahmed Arif, gözlerimde bilenmiş şiirler, iç cebimde avuçlarında sakladığın firakların kırıntıları var.
Tütün çarşafa sarılmış, sararmış sakallarım; içime çektiğim dumanlarda vuslat, sende yılda bir uğradığım Mezopotamya var.
Ne unutulabilmek mümkün ne de gidebilmek senden; midemdeki kelebekleri mesken tutan
"Terk etmedi sevdan beni" cümlesi var..
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta