Yanar yine kalbim ateşe düşmüşcesine bir fırak sabahı.
Döker yine yaşını göz, boşaltırcasına tüm alam-ı fırakı.
Düşler yine seni aklım, nasıl özlemle düşlerse gece sabahı.
Özledim seni yine, nasıl özlüyorsa gökteki sular kuru toprağı.
Üşüyorum zemheri ayazında, ayaz mı sebep yoksa yokluğundan mı?
Görmesen de beni, ve duymasan da sesimi, çektiğim ezayı,
Gözlerim gözlerine değdiğinde olurum ben en bahtiyarı.
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta