Yanar yine kalbim ateşe düşmüşcesine bir fırak sabahı.
Döker yine yaşını göz, boşaltırcasına tüm alam-ı fırakı.
Düşler yine seni aklım, nasıl özlemle düşlerse gece sabahı.
Özledim seni yine, nasıl özlüyorsa gökteki sular kuru toprağı.
Üşüyorum zemheri ayazında, ayaz mı sebep yoksa yokluğundan mı?
Görmesen de beni, ve duymasan da sesimi, çektiğim ezayı,
Gözlerim gözlerine değdiğinde olurum ben en bahtiyarı.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta