Yanar yine kalbim ateşe düşmüşcesine bir fırak sabahı.
Döker yine yaşını göz, boşaltırcasına tüm alam-ı fırakı.
Düşler yine seni aklım, nasıl özlemle düşlerse gece sabahı.
Özledim seni yine, nasıl özlüyorsa gökteki sular kuru toprağı.
Üşüyorum zemheri ayazında, ayaz mı sebep yoksa yokluğundan mı?
Görmesen de beni, ve duymasan da sesimi, çektiğim ezayı,
Gözlerim gözlerine değdiğinde olurum ben en bahtiyarı.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta