seher vaktinin soğuğunda,
trenden çıkan dumanla ısındık be.
soba yanardı aşkla
sevgimiz tutuştururdu kömürü.
çoğuzaman kıskanırdım günlerin her sabah gülüşünü
balkona uzanan armut ağacı bizi izlerdi hep
meyveleri karşılığında.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
